Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Bands & artiesten

Hoe je gitaar speelt als Michael Bloomfield

De gangbare wijsheid stelt dat een sterke stem cruciaal is voor succes in popmuziek. Michael Bloomfield blijft een glorieuze uitzondering – in de jaren '60 werd hij een ster puur door zijn gitaarvirtuositeit met de Paul Butterfield Blues Band, Electric Flag en op "Super Session". Een gezonde dosis attitude, een prikkelende vibrato en indrukwekkende muzikale kennis – van blues tot folk, jazz en zelfs Indiase ragas – maakten hem tot een ideale leider van de '60s bluesrock-scène. Hoewel minder zichtbaar in de '70s (vooral door zijn haat tegen touren), bleef hij een actieve verkener van Amerikaanse muzikale idiomen, bevestigd door de Grammy-genomineerde "If You Love These Blues (Play 'Em As You Please)" (1976). Die odyssee eindigde met zijn overlijden in 1981, maar zijn stempel op popmuziek blijft onmiskenbaar.

Wat je nodig hebt

Instructies

Stap 1: Basis-set-up uit de mid-/late-'60s

Start met de set-up die Bloomfields breekdoorwerk met de Paul Butterfield Blues Band en Electric Flag kenmerkte: een Gibson Les Paul Custom via diverse Fender-lampversterkers. In de '60s wisselde hij af tussen de Fender Bassman en Showman, evenals een Super Reverb en Twin Reverb. In de '70s experimenteerde hij met twee '60s Fender Twins aangesloten op een aangepaste Tweed Deluxe voor meer gain en overdrive.

Stap 2: Herken tonale mogelijkheden per gitaar

Bloomfield gebruikte regelmatig de Les Paul in 1965 met de Butterfield Band, een jaar voordat Eric Clapton dat deed. Na zijn '60s-piek experimenteerde hij met Fender Telecasters, Gibson SG's en – voor blues en jazz – een archtop Kay-gitaar. In tegenstelling tot collega's liet hij zich niet beïnvloeden door de vintage-hype; hij gebruikte wat handig leek. Als producent Norman Dayron in 2001 zei: "Hij zei: 'Het zit allemaal in de handen – kaal vlees op staaldraden.'"

Stap 3: Houd je bij pentatonische en bluesschalen voor improvisatie

Als blues-purist favourde Bloomfield een eenvoudige, onversierde klank naar stijl van helden als Buddy Guy, Otis Rush en Magic Sam. Sla afwijkingen op voor meesterwerken als "East-West" (instrumentaal showpiece met avant-garde, chromatische passages en Indiase improvisaties) of "Another Country" (Latijnse rock en spoken word) op Electric Flags "A Long Time Comin'" (1968).

Stap 4: Hou je geluid schoon en onverwerkt

"Ik hou ervan als iemand in een kleine versterker stopt en het heel natuurlijk is," zei Bloomfield in International Musician (april 1978). "Ik kan kunstmatige opwinding door volume niet uitstaan. Dat is een goedkope truc." Vermijd effecten – behalve een speciaal geknipt stuk fietsstuur voor slide-gitaarwerk.

Stap 5: Maak snaardraaien integraal aan je stijl

Bloomfield duwde de snaar die hij draaide onder de andere heen – in lijn met zijn voorkeur voor hoge actie op zijn gitaars. Plectrum-technisch favourde hij een flatpick, maar in de '70s ging hij steeds meer over naar zuivere vingerspel in zowel akoestische als elektrische situaties. "Ongeacht de klank, laat ik de vingers het werk doen."

Bands & artiesten

Related Categories