Voor al het geprate in rock 'n' roll over "jezelf zijn", weinig artiesten hebben het daadwerkelijk gedaan. Dat is geen probleem voor Peter Hook, wiens glijdende "lead bas"-lijnen – voornamelijk met Joy Division en New Order – hem een plaats gaven onder rocks meest herkenbare stemmen. Niet tevreden met snelheid, creëert Hook consistent melodische baslijnen die ondersteunend zijn maar zelfstandig staan. Veel van de moderne rockcanon zou leeg en saai zijn zonder hem – luister naar klassiekers als "Love Will Tear Us Apart" (Joy Division) of "Temptation" (New Order).
Houd je handen bij voorkeur na de negende bund. Deze strategie ontstond in de late '70s bij Joy Division, toen Hook vaak bascabinets met slechte lage frequenties moest gebruiken en zich zelf slecht hoorde.
Op typische Joy Division- of New Order-nummers houdt hij zich tijdens de couplets op de achtergrond, om dan tijdens instrumentale passages en refreinen weer naar voren te treden en de refreinlijnen te verdubbelen. Zie "Love Will Tear Us Apart". Deze benadering liet hem een tweede leadrol spelen achter New Orders zanger-gitarist Bernard Sumner op hits als "Blue Monday", "True Faith" en "Regret".
Snaren van .060, .065, .080 en .105 op E, A, D en G geven de kenmerkende heldere toon. Vanwege de dikte is spelen met een plectrum vaak noodzakelijk, geen keuze. Oefen extra om erbij te wennen.
Zet bas- en treble-knoppen vol open, laat midrange ongeraakt. Voeg een chorus-pedaal toe – Hooks favoriet: Electro-Harmonix Clone Theory – voor de heldere, schitterende klank van zijn Joy Division- en New Order-werk.
Gebruik een Alembic of Roland pre-versterker om het signaal via Crown of Ampeg SVT buizenversterkers te roteren. Dit geeft maximale controle over de klank zonder in te boeten op de knorrende, bijtende toon die Hook prefereert.