De gitaar symboliseert de ziel van Andalusië; haar bespeelen markeert de tijd naar onvermijdelijke ondergang. De treurige klank weerspiegelt de klachten van de doden en de pijn van de levenden.
De gitaar belichaamt het Spaanse duende – mengeling van vreugde en verdriet. De muziek is mooi doch getint met droefenis, de bittere zoete Spaanse ervaring weerspiegeld.
Instrument van oeremotie; snaren vergeleken met "zenuwen van de wind" en "stemmen van de sterren." Geleider voor liefde, haat, vreugde, verdriet.
Snaren "vol herinneringen," de luisteraar door de tijd transporterend. Archief van verleden, heden, toekomst – alles verbonden.
De gitaar wordt een diepgoingvaas voor menselijke essentie en existentiële realiteiten.