Er is geen leidgitaarsolo op Crosby, Stills, Nash & Young's versie van "Woodstock." De track (van Déjà Vu, 1970) is een acoustisch-gedreven folk-rock arrangering gebouwd op vocale harmonieën en harmonica – niet op elektrische gitaarheroïek.
Luisteraars verwarren deze track vaak met Neil Young's elektrische gitaarepics uit dezelfde tijd: "Southern Man," "Down by the River," "Cinnamon Girl" – of zijn latere live versies waar hij wel elektrisch speelt. Maar de CSNY studio opname is bewust spaarzam: geen elektrische gitaar helemaal.
De intensiteit van "Woodstock" komt van harmonische dichtheid en lyrische urgentie, niet van een gitaarsolo. Dat is het punt.