Weinig bands zijn zo synoniem met de vroege jaren '00 emo-explosie als Taking Back Sunday. Naast Dashboard Confessional en My Chemical Romance definieerden ze het geluid: tweegitaar-interplay, rauwe vocale uitwisselingen en teksten die leken op dagboekverhalen. Maar vraag de band of ze "emo" zijn, en het antwoord wordt gecompliceerd.
Er is geen twijfel over hun invloed. Albums als Tell All Your Friends (2002) en Where You Want to Be (2004) zijn hoekstenen van het genre. Ze hielpen emotionele hardcore van kelders naar arena's te tillen.
De relatie van de band met het label is geëvolueerd:
Uiteindelijk stijgt Taking Back Sunday boven het label uit. Ze schreven de soundtrack voor een generatie van gebroken harten en overwinningen. Of ze nu "emo" omarmen of er de schouders voor ophalen, hun hoofdstuk in die geschiedenis is geschreven in platina.