De zin "Punk Rock Is Dead" werd gepopulariseerd door de anarcho-punkband Crass in 1977, met name op hun debuut-EP The Feeding of the 5000 en in hun confronterende graphics. Maar het gevoel ging de slogan vooraf.
Eind '77 voelden veel vroege punks dat de oorspronkelijke DIY, anti-establishment energie was geconfisqueerd — grote labels, mode en media hadden een beweging omgezet in een markteerbare stijl. The Sex Pistols waren geïmplodeerd; The Clash had bij CBS getekend. De rebellie werd verpakt en terugverkocht aan de rebellen.
Crass gebruikte de slogan niet om punk te berouwen, maar om zijn radicale politiek te herwinnen — commercialisering, nationalisme en passiviteit te verwerpen. Ze bleven muziek uitbrengen op eigen label (Crass Records) en organiseerden buiten de industrie, levend het DIY-ethos dat ze predikten.
De zin is sindsdien geëchood, gedebatteerd en hertoeëigend over decennia — door bands als Dead Kennedys ("MTV Get Off the Air"), in zines, en in academische discourse over subculturele levenscycli. "Punk Rock Is Dead" blijft een provocatie: een uitdaging om te vragen wat punk is, en wie er mag beslissen.