10 gitaristen gevormd door Eddie Van Halen's revolutie
Eddie Van Halen speelde niet alleen gitaar – hij herschreef het vocabulaire. Tien spelers die de taal internaliseerden en uitbreidden:
- Joe Satriani – Nam tapping, legato, en whammy-theatralica op in instrumentale compositie.
- Steve Vai – EVH's bekendste leerling. Duwde whammy, tapping, en harmonische squeals in alien-territorium.
- Yngwie Malmsteen – Neoklassieke snelheid gebouwd op EVH's fundament, dan geclassicaliseerd.
- John Petrucci – Dream Theater's architect. Precisie-picking + EVH's vloeiendheid = progressieve metal-standaard.
- Michael Angelo Batio – Quad-gitaar, over-under-techniek. Snelheid als sport.
- Marty Friedman – Exotische phrasering, Japans-geïnspireerde buigingen. Megadeth's lead-stem.
- Jason Becker – Wunderkind die EVH's vocabulaire fuseerde met compositionele diepgang voor ALS.
- Eric Johnson – Toonjager. "Cliffs of Dover" = EVH's zingende lead + viool-achtige sustain.
- Jeff Beck – Voorafgaand aan EVH maar wederzijds beïnvloed. Whammy-meester, harmonische verbeelding.
- Jimi Hendrix – De wortel. EVH bestudeerde Jimi; Jimi's geest spookt door EVH's beste momenten.
De draad: EVH maakte de elektrische gitaar spreken in nieuwe dialecten. Deze tien leerden de dialect, schreven daarna hun eigen romans.