Na Jefferson Starship herschikte tot simpelweg Starship, bracht de groep twee albums uit in de jaren 80—beide slick, synthesizer-zware, arena-klaar pop-rock-platen die hun commerciële piek definieerden.
Beide albums belichamen de mid-80s corporate rock-sound: massive productie, hook-laden refreinen, en een wegbeweging van de psychedelische/folk-rock-wortels van Jefferson Airplane/Starship. Mickey Thomas's opstijgende ténor en Grace Slick's aanwezigheid (op het eerste album) gaven ze een zeldzame dubbele-vocale dynamiek in die tijd.