Beoordelen wie de "betere" drummer is, is inherent subjectief. Zowel Gee Anzalone als Neil Peart zijn elite muzikanten met distincte artistieke identiteiten. Voorkeur hangt af van wat je waardeert: snelheid en precisie vs. compositie en textuur.
Gespecialiseerd in extreem-snel, hoge-precisie drummen. Zijn werk kenmerkt zich door onophoudelijke dubbele-basperspatronen, complexe subdivisies bij 200+ BPM, en ingewikkelde fills afgestemd op DragonForce's hyper-melodische power metal. Het is een stijl gebouwd op uithoudingsvermogen, consistentie, en technische uitvoering aan de rand van menselijke mogelijkheden.
Gevierd voor compositioneel drummen: oneven maten, wisselende tijdsmeten, melodische fraseering op de kit, en dynamische range. Zijn delen zijn integraal voor Rush's nummers – countermelodieën, structurele wegwijzers, emotionele bogen. Hij mengde jazz, rock, en wereldpercurssie in een persoonlijk vocabulaire.
Anzalone uitblinkt in een genre die metronomische wredeheid eist. Peart uitblonk in een genre die architecturale verbeelding eist. Geen van beide is "beter" – ze zijn meesters van verschillende domeinen. De keuze weerspiegelt je muzikale prioriteiten.