John Lennon's Muzikale Rollemodellen: De Artisten Die Hem Vormden
John Lennon noemde deze artiesten als primaire invloeden doorheen zijn carrière:
- Buddy Holly: Liedkunst, melodische zuinigheid, zelfstandig artiest (schrijf/zing/speel). Lennon: "Hij maakte het oké om bril te dragen en een rocker te zijn." Coverde "Peggy Sue," "That'll Be the Day."
- Chuck Berry: Gitaarlicks, lirieke scherpte, rock 'n' roll-architectuur. Lennon: "Als je rock and roll een andere naam zou geven, zou je het 'Chuck Berry' kunnen noemen." Stal "Come Together"-riff uit "You Can't Catch Me" (later geschikt).
- Elvis Presley: Charisma, vocale fraseering, culturele seismische shift. Lennon: "Voor Elvis was er niets." Ontmoette hem een keer (1965); gevoelens complex.
- Little Richard: Schreeuwende vocale stijl, piano-energie, flamboyance. Directe invloed op vroege Beatles-schreeuwvocals ("Long Tall Sally," "Kansas City").
- Bob Dylan: Lirieke diepgang, folk-rock-fusie, persoonlijk songwriting. Katalyseerde Lennon's introspectieve wending (Help!, Rubber Soul).
- The Everly Brothers: Harmoniezang (Lennon/McCartney modeleerden hun blend op Don/Phil).
Hij absorbeerde ook UK skiffle (Lonnie Donegan), music hall (via ouders), en avant-garde (Yoko Ono, Stockhausen) later in zijn carrière.