Hier is een overzicht van de cruciale conclusie van Holmes:
Het probleem: De stiefdochter van Dr. Roylott, Helen Stoner, denkt dat ze wordt vermoord door een giftige slang. Ze beschrijft een vreemd fluitend geluid dat 's nachts optreedt, en de angst voor de "gespikkelde band" die volgens haar de bron van gevaar is.
Holmes-aftrek:
* Het fluitje: Holmes realiseert zich dat het fluitje niet het geluid is dat door een slang wordt gemaakt, maar eerder door een persoon die een speciaal apparaat gebruikt om het gesis van een slang na te bootsen. Dit wordt gedaan om het slachtoffer af te leiden en bang te maken.
* De gespikkelde band: Holmes leidt hieruit terecht af dat de "gespikkelde band" geen slangensoort is, maar een giftige moerasadder, een slang die bekend staat om zijn behendigheid en vermogen om te klimmen.
* De methode: Holmes vermoedt dat Dr. Roylott de adder heeft getraind om in een touw of koord te klimmen dat aan de ventilatieschacht van Helen's kamer is bevestigd, waardoor de slang 's nachts haar bed kan bereiken.
De oplossing:
* Het touw: Holmes bevestigt zijn theorie als hij een losse steen ontdekt in de ventilatieschacht die toegang geeft tot de kamer. Hij vindt ook een klein lusje touw, vermoedelijk gebruikt om de slang te laten zakken.
* De slang: Tijdens een geënsceneerde heropvoering van de gebeurtenissen van de nacht gebruikt Holmes zijn kennis van het gedrag van de slang om op zijn bewegingen te anticiperen en Helen tegen zijn aanval te beschermen.
Belangrijke elementen van de aftrek van Holmes:
* Observatie: Holmes observeert nauwgezet details in de kamer, waaronder de ventilatieschacht, de losse steen en het snoer.
* Logisch redeneren: Hij verbindt deze observaties met de door Helen verstrekte informatie en gebruikt logica om de puzzel samen te stellen.
* Wetenschappelijke kennis: Holmes gebruikt zijn kennis van slangen en hun gedrag om te begrijpen hoe Dr. Roylott de adder als wapen zou kunnen hebben gebruikt.
In wezen onthult Holmes' gevolgtrekking in "The Adventure of the Speckled Band" zijn opmerkelijke vermogen om schijnbaar uiteenlopende aanwijzingen met elkaar te verbinden en tot een schokkende maar logische conclusie te komen.