Mediapiraterij verwijst naar het inbreuk maken op auteursrecht, voornamelijk op items zoals cd's, dvd's en mp3's, die vervolgens illegaal worden verkocht of, in het geval van mp3's, gedistribueerd wanneer internetgebruikers bestanden downloaden van piratenwebsites. Mediapiraterij is een ernstig probleem voor de entertainment-industrie dat heeft geleid tot een zware winstdaling. Ondanks de wettelijke sancties voor dergelijke activiteiten, blijft piraterij in 2011 een bedreiging voor de media-industrie.
De ontploffing van mediapiraterij werd gekatalyseerd door de uitvinding van het MP3-formaat in 1993. Dit formaat maakte het kopiëren van cd's naar computervoorstellingen mogelijk, waarvandaan piraten-cd-replica's geproduceerd konden worden. Het MP3-formaat werd niet breed voor piraterij gebruikt totdat de Napster-website in 1999 open ging. Deze hoogtepublieke site stelde gebruikers in staat om muzikale bestanden te ruilen en te downloaden. Hoewel Napster na een aantal rechtszaken van de platenindustrie uiteindelijk gesloten werd, zijn er sindsdien diverse peer-to-peer-bestandsdiensten over het net opgedoken, waardoor het gemakkelijk is geworden om media-bestanden illegaal te downloaden.
Mediapiraterij ondermijnt de film- en muziekindustrie, en beïnvloedt de verkoop van legale mediakopieën nadelig. Omdat gebruikers muziek gratis via internet kunnen krijgen, daalden de wereldwijde muziekverkoop met 1,5 miljard dollar in 2010, volgens de Guardian. Deze daling in verkoop heeft gevolgen voor degenen in de muziekindustrie. Artiesten kunnen zich onstaat vinden om media te produceren als ze er niet genoeg aan verdienen, terwijl verkoopsdalingen leiden tot baanverlies bij platenmaatschappijen.
In de Verenigde Staten, als in veel landen ter wereld, is het breken van auteursrecht op media illegaal. Als een individu een kopie maakt van een mediaproduct, of het nu een MP3-bestand of een CD-track is, schendt hij de wet, tenzij hij dit puur voor eigen gebruik doet. Zelfs het branden van tracks op een herschrijfbare CD voor een vriend is technisch verboden. Hetzelfde geldt voor het downloaden van een bestand dat beschikbaar is gesteld via een peer-to-peer-netwerk.
Als een individu de federale wet inzake mediapiraterij schendt, loopt hij het risico voor de rechter te staan. Zelfs een eerste overtreding kan leiden tot een boete van maximaal $250.000, of een maximum van vijf jaar gevangenisstraf. Auteursrechthebbers, zoals de Recording Industry Association of America, hebben ook de mogelijkheid om individuen te vervolgen, en kunnen potentiëel tot $150.000 per illegaal gedistribueerd auteursrechtelijk beschermd bestand toegewezen krijgen.