Een PCM-bestand vertegenwoordigt de meest onveranderde vorm die elk digitaal audio kan aannemen. PCM staat voor pulse-code-modulatie en verwijst naar de methode die wordt gebruikt om geluid digitaal weer te geven; een PCM-bestand heeft geen bijbehorende informatie zoals auteur of genre die u wel krijgt met een WMA- of MP3-bestand.
De methode die door pulse-code-modulatie wordt beschreven, neemt een gegeven analoge golf en digitaliseert deze door de waarde van de golf op gegeven punten te samplen en het dichtstbijzijnde gehele toe te kennen. Samplerates liggen typisch rond de achtduizend Hz voor muziekbestanden. Een hogere samplerate geeft een nauwkeuriger beeld van de golf en resulteert in hogere audiokwaliteit.
Pulse-code-modulatie wordt meestal gebruikt als de methode achter een ander bestandsformaat. PCM-bestanden zijn zeldzaam, maar veel WAV- en RAW-bestanden gebruiken pulse-code-modulatie om analoge signalen te digitaliseren. WAV- en RAW-bestanden, zoals PCM, dragen geen metadata mee en worden vaak gecomprimeerd naar andere formaten die wel metadata ondersteunen, zoals MP3.
De meeste muziekspeelers herkennen geen PCM-bestand; noch iTunes, noch Windows Media Player noemt PCM als ondersteund formaat. Omdat PCM-bestanden echter erg lijken op de meeste WAV-bestanden, kan het hernoemen van een PCM-bestand naar .WAV u in staat stellen om het in uw mediaspeler af te spelen. U kunt ook proberen het bestand in VLC Media Player af te spelen, wat niet vertrouwt op dezelfde codecs als de meeste populaire muziekspeelers.
MP3, een veelvoorkomend muziekbestandsformaat, ondersteunt 2 kanalen audio, bekend als stereogeluid. PCM als bestandsformaat ondersteunt helaas slechts een enkel kanaal audio, bekend als mono. Hoewel pulse-code-modulatie kan worden gebruikt om andere bestandsformaten met stereogeluid te digitaliseren, werken PCM-bestanden in mono-formaat, wat ze ongewens maakt voor audio-enthousiastelingen.