Sequencers verschijnen in diverse basisvormen. De vroegste waren zelfstandige hardware-eenheden die aan synthesizers waren verbonden. Later kwamen synthesizers en muziekwerkstations met ingebouwde sequencers, naarmate muziekapparatuur krimpde en draagbaar werd. Tegenwoordig worden sequencers meestal in softwarevorm gezien en bevatten ze doorgaans ook audio-opname- en productiemogelijkheden, wat een volledig uitgeruste studio oplevert die op een laptop past.
MIDI-instrumenten en sequenties kunnen worden vergeleken met een oude spelerpiano. De sequentie is het papierrolletje, gegolfd met talloze gaten, elk vertegenwoordigend een noot en zijn duur. Het instrument is de piano zelf, rustend tot de rol met noten vertelt wat er moet worden gespeeld, evenals wanneer het start en stopt. Sequencers houden deze notenpatronen vast en transmitten ze in de juiste volgorde naar het instrument.
MIDI-noten bevatten veel meer informatie dan alleen toonhoogte en duur; ze kunnen ook parameters dragen die de subtilere expressiefuncties dicteren die synthesizers en virtuele instrumenten kunnen creëren. De velocity-parameter verandert het timbre van elke noot, wat het volume en de tonale eigenschappen wijzigt. Moderne synthesizers gebruiken meerdere sample-lagen voor elke noot, wat instrumenten naboots die zacht of hard bespeeld worden. Bijvoorbeeld, gitaarnoten, heel hard aangeslagen, zouden het gesimuleerde ratelen van de snaren op de bundels bevatten. Blaas- en houtblasinstrumenten hebben een onafhankelijke "Breath Control"-waarde die de variëteit aan druk die een speler op het riet kan uitoefenen, kan nabootsen.
Sequencers regelen de routeringsverantwoordelijkheden voor alle aangesloten instrumenten, door de relevante notenpatronen naar de juiste instrumenten te sturen. Instrumenten kunnen meerdere notenpatronen tegelijkertijd spelen, bijvoorbeeld afzonderlijke linker- en rechterhand-notensequenties voor een pianostuk. Hetzelfde patroon kan ook naar meerdere instrumenten tegelijkertijd worden gerouteerd, wat u kunt gebruiken om harmonieën op verschillende snaarsecties in een virtueel orkest te creëren.
In een systeem dat een verscheidenheid aan verschillende instrumenten en apparatuur gebruikt om een enkel muziekstuk te spelen, is timing cruciaal. Pulsende effecten en drummachines zijn afhankelijk van perfecte split-second timing. Geheugenbuffers en dataknielpunten kunnen leiden tot desynchronisatie, bekend in muziektechnologie als "Latentie". Om dit te verhelpen, laten de meeste hardware-synthesizers hun interne klok overschrijven door een externe bron. Door alle kloksignalen te synchroniseren met één "Master"-puls, beheerd door de sequencer, blijven alle afzonderlijke componenten perfect gesynchroniseerd.