De letters "EP" naast een iTunes-release staan voor "Extended Play". Een EP is langer dan een single, maar bevat minder muziek dan een volledig album. Terwijl platenlabels het EP-formaat vroeger voornamelijk gebruikten voor nieuwe bands en experimentele releases, heeft de populariteit van de iTunes Store geleid tot een toename in het gebruik van dit formaat.
Een EP is meestal langer dan tien minuten maar niet langer dan een half uur. Toen muziek op vinyl werd uitgegeven, was het EP-formaat vaak de middenweg tussen een single, die één nummer per zijde had, en een LP-album, dat bijna een uur muziek kon bevatten. Naarmate de muziekindustrie naar digitale formaten is gegaan, is de definitie van een EP vervaagd; een digitale EP is meestal een verzameling van vier tot acht MP3's.
Als u muziek op CD of vinyl wilt kopen, moet u het hele album kopen. De iTunes Store stelt u echter in staat om de nummers die u wilt kopen uit te kiezen. Deze mogelijkheid om muziekaankopen aan te passen heeft geleid tot een steile daling in albumverkoop en een enorme toename in single-verkoop. Vanwege de grotere gemak en lagere kosten van het uitbrengen van digitale EPs, is het gebruik van dit formaat door platenlabels en musici gegroeid samen met iTunes.
Het EP-formaat stelt een artiest in staat om een verzameling nummers uit te brengen zonder de druk en tijd die een volledig albumrelease met zich meebrengt. Vanwege de korte lengte en lagere productiekosten brengen platenlabels vaak materiaal van een nieuw gesigneerde band uit op een EP; dit stelt hen in staat om de interesse in de band te peilen voordat ze zich vastleggen op een volledig album. Veel bands brengen ook EPs uit met alternatieve versies van singles, remixes en covers.
Veel artiesten, waaronder TV on the Radio, de Yeah Yeah Yeahs, Cat Power en The Kills, hebben EPs uitgebracht via iTunes. Deze EPs zijn alleen te koop in de iTunes Store. iTunes-exclusieve EPs bestaan voornamelijk uit live-opnames van nummers uit de albums van de artiesten.