In audiowordgeving is een "envelop" een aanpasbare parameter die een bepaald aspect van een geluid in de tijd verandert. Synthesizers gebruiken envelop-generators om te bepalen hoe een geluid zich gedraagt gedurende de speeltijd, terwijl digitale audio-workstations audio-envelops gebruiken om elke parameter in te stellen die gedurende een nummer verandert.
De meeste synthesizers gebruiken een envelop samengesteld uit vier secties: attack, decay, sustain en release. Ruwweg beïnvloedt de attack het begin van het geluid, gevolgd in volgorde door de andere drie secties. Een korte attack-instelling op het volume-envelop zorgt ervoor dat het abrupt begint te spelen, terwijl een langere attack-instelling het geluid geleidelijk doet opzwellen. Een lange release-instelling op het volume-envelop zorgt ervoor dat het geluid geleidelijk verdwijnt; met een korte release-instelling stopt het geluid met spelen zodra de invoer aan de synthesizer stopt.
Afhankelijk van het specifieke model kan een synthesizer envelops gebruiken om bijna elk aspect van een geluid te moduleren, of te veranderen. De amplitude-envelop regelt het volume van het geluid, terwijl de filter-envelop de mate bepaalt waarin de synth het filter op elke sectie van het geluid toepast. Modulatie-envelops zijn configureerbaar, wat betekent dat u ze kunt toewijzen om een van verschillende parameters op de synthesizer te veranderen. Bijvoorbeeld, de modulatie-envelop toewijzen aan de toonhoogte van het geluid, en vervolgens de sustain en release van de envelop verhogen, creëert een geluid dat in toonhoogte daalt naarmate het verdwijnt.
Hoewel de ADSR-envelopstructuur de meest voorkomende is, kunnen geavanceerdere synthesizers complexere envelops gebruiken om een geluid te moduleren. Sommige synths voegen een "hold"-sectie toe aan hun envelop-generator; anderen splitsen de decay in meerdere sectels. Hoe complexer de envelop, hoe meer controle u over het geluid heeft; complexere envelops omvatten echter ook een steilere leercurve. Bepaalde software-synthesizers zijn in staat tot extreem complexe envelop-instellingen.
Digitale audio-workstationprogramma's gebruiken de term "envelop" in een bredere zin om te verwijzen naar elke configureerbare parameter die in de tijd verandert. U kunt bijvoorbeeld een envelop op een MIDI-clip tekenen om de pan-instelling in de tijd te veranderen, of om geleidelijk de mate te verhogen waarin het programma de track naar een return-kanaal stuurt. Dit type envelop kan veel complexer zijn dan de typische ADSR-envelop, en kan van toepassing zijn op een hele reeks noten, in plaats van op slechts één geluid.