Naarmate computergestuurde virtuele DJ-toepassingen populairder worden, is een breed scala aan speciale MIDI-controllers verschenen om de digitale DJ een meer intuïtieve en tastbare bedieningsvlak te bieden. Zij komen in verschillende vormen. Somige nabootsen een traditioneel paar platenspelers en mixer, terwijl andere de interface van de specifieke applicatie nachahmen waarvoor ze ontworpen zijn.
Mixer controllers, zoals de Hercules RMX, zijn ontworpen om de indeling van een hardware-mixsetup na te bootsen. Een paar jogwielen fungeren als platenspelers, en een aantal MIDI-knoppen kunnen worden toegewezen aan equalisatie- of effectfuncties. Het voordeel van deze controllers is de toegankelijkheid voor degene die bekend is met DJ-apparatuur. Ze zijn ook niet gebonden aan een bepaalde applicatie of platform.
Applicatie controllers, zoals de Akai APC40, zijn specifiek ontworpen om te worden gebruikt met een bepaalde software. In het geval van de APC is de applicatie Ableton Live, een populair mix- en opnamepakket. De indeling van de bedienelementen nabootsen de gebruikersinterface van de software, met de bedoeling een snelle, gebruiksvriendelijke alternatief voor muis en toetsenbord te bieden. Dergelijke controllers zijn ideaal voor DJ's die uitsluitend één applicatie gebruiken, maar ze kunnen onhandig zijn om toe te wijzen aan andere software. Licentiekosten zorgen er ook voor dat deze units doorgaans veel duurder zijn dan hun generieke tegenhangers.
De meeste digitale muzikanten hebben toegang tot een algemene MIDI-controller van enige soort — een toetsenbord, drum pad of doos met toewijsbare draaiknoppen. Elke applicatie die MIDI-invoer accepteert, kan worden geprogrammeerd met behulp van de "MIDI Learn"-functie. Knoppen en toetsen op een drum pad kunnen worden ingesteld om samples te triggeren en afspeelapparaten te starten, en draaiknoppen kunnen worden toegewezen aan crossfaders en pitch-controls. Deze methode is goedkoop en toegankelijk, maar het is belangrijk om goed te onthouden welke knoppen en draaiknoppen aan welke software-controls zijn toegewezen. Omdat drum pads en toetsenborden niet met DJ's in gedachten zijn ontworpen, zijn de aangepaste lay-outs doorgaans niet intuïtief.
Sinds ongeveer 2005 zijn er een aantal zogenaamde "abstracte controllers" op de markt gekomen. Deze apparaten doen doorgaans af met elk herkenbaar bedieningsvlak en zijn meer gericht op evolutieve, improviserende structuur. Units zoals Yamahas Tenori-On, de JazzMutant Lemur, Korgs Kaoss Pad en Rolands D-Beam kunnen allemaal worden toegewezen om DJ-functies te hanteren, zonder enige traditionele "knoppen en faders". Zoals hun ontwerp impliceert, zijn ze bedoeld voor experimenten en verkenning, en zijn ze mogelijk niet geschikt voor iemand die gewoon een paar platen wil mixen. Voor wie er iets verder wil gaan, bieden ze een nieuwe benadering van bedieningsvlakken die interessante resultaten kunnen opleveren die niet mogelijk zijn met een traditionele controller.