Net als woorden, getallen en grafische afbeeldingen kan geluid omgezet worden in digitale data. De transformatie van geluid van een mechanische en analoge ervaring naar een ervaring die in het geheugen van een computer zit, blijft zich uitbreiden. Van de allereerste computers die elektrische impulsen genereerden om een luidspreker te laten trillen, tot de huidige wereldwijde opname-industrie, beïnvloedt digitale technologie muziek op veel manieren. Vandaag de dag zijn de compacte disc, MP3-muziekbestand, synthesizer en draadloze microfoonverbinding allemaal onderdeel van de volledige integratie van digitale technologie met het maken en luisteren naar muziek.
De meest voor de hand liggende illustratie van digitale technologie en muziek is de synthesizer. Door digitale data te gebruiken om geluid te creëren, te controleren, te fluctueren en na te bootsen, wordt de synthesizer op veel manieren gebruikt om muziek te maken en te verbeteren. Hoewel het meest bekend is als een toetsenbordinstrument vergelijkbaar met een piano, kan een synthesizer geluid produceren met input uit veel bronnen - gitaarsnaren, drums en natuurlijk computert oetsenborden. Sinds de opkomst van digitale schakelingen met synthesizers in de jaren '70, zijn oudere analoge instrumenten met buizen, knoppen en dials zeer zeldzaam geworden.
Naarmate digitale technologie gegroeid is tot het punt van bijna microscopisch, is het maken van muziek ook een veel minder ingewikkelde inspanning. Of in een studio voor het opnemen van een muzikant, of het luisteren naar een iPod-persoonlijke muziekspeler, maakt digitale miniaturisatie muziek eenvoudiger en betaalbaarder voor elk aspect van de muzikale ervaring. Hele opname-studio's kunnen nu in een personal computer zitten. Uitstekende stereogeluid is beschikbaar in kleine oordopjes bevestigd aan een apparaat de grootte van een pakje kauwgom. Hoewel traditionele instrumenten als trombones en tubas nog steeds ruimte nodig hebben voor een optreden, zijn de microfoons en opnameapparaten die hun geluiden vastleggen nu kleiner en capabeler dan machines van 20 jaar geleden die een hele kamer vulden.
Er kan geen muziekindustrie zijn zonder het opnemen van geluid voor herhaling. Zonder opname zou alle muziek een live-optreden moeten zijn. Digitale opname is het nemen van geluiden van elk instrument en het opslaan als data om later te halen voor bewerken, mixen en uiteindelijk kopiëren voor distributie. Er is kritiek op digitale opname dat het niet zo warm of realistisch is als oudere analoge (band of fonograaf) opname. Naarmate onderzoek en ontwikkeling met muzikale digitale opname doorgaat, nemen de verschillen tussen oud en nieuw echter af.
Digitaal verwerken van muziek is nu een bureaubladtaak. Waar in het verleden een producent en muzieke uren of dagen besteedden aan het luisteren naar banden, knippen met scheermessen, stukken samenplakken en heropnemen van meerdere geluiden op andere banden, wordt dit vandaag allemaal met een computer gedaan. Digitale verwerking stelt een muzieproducent in staat om geluiden die maanden of jaren uit elkaar liggen in verschillende delen van de wereld, naar één computerplatform te brengen en ze snel te mixen met speciale muziekverwerkingssoftware.
Een van de meest alomtegenwoordige aspecten van digitale opname die we zien, is de manier waarop muziek gekopieerd en afgespeeld wordt. MP3-bestanden zijn digitale muziekformaten die als standaardbestand op bijna elk digitaal muzikaal apparaat afspeelbaar zijn. MP3 (en nieuwere MP4) bestanden kunnen lange passages van grote symfonieën of gewoon een drie-minuten pop-hit bevatten. Het formaat biedt ook voor stereogeluid (bas in de linkerkolom, treble in de rechter) en eenvoudig kopiëren en overbrengen tussen computers.