Het FLAC-formaat werd in 2000 initieel ontwikkeld door John Coalson. In tegenstelling tot MP3 ontwikkelde Coalson FLAC als een open-source-platform. Daardoor hebben andere partijen, met name de Xiph.org Foundation, bijgedragen aan de ontwikkeling en verspreiding van het audioformaat.
FLAC-bestanden bezitten een aanzienlijk hogere klankkwaliteit dan MP3, AAC, WMA en andere lossy-formaten. Als een FLAC-bestand bijvoorbeeld wordt aangemaakt vanuit een WAV-bestand, blijft de kwaliteit CD-kwaliteit, maar is de bestandsgrootte 50 tot 60 procent kleiner. Dit is ideaal voor het archiveren van cd's en andere WAV-bestanden.
Hoewel FLAC duidelijk superieur is aan zijn lossy-rivalen wat klankkwaliteit betreft, betekent het rippen van een cd naar FLAC in plaats van MP3 dat het audiobestand ongeveer 10 keer groter zal zijn.
Het vinden van audiosoftware die FLAC-bestanden kan afspelen is een beetje lastig, omdat populaire spelers zoals iTunes en RealPlayer het formaat niet ondersteunen zonder third-party plug-ins. Er zijn echter wel een aantal mediaspelers die FLAC-bestanden kunnen lezen, waaronder Songbird, Winamp en MacAmp.
De kwaliteitsverlies inherent aan MP3's is een groot probleem voor veel artiesten. Als gevolg daarvan beginnen een paar artiesten hun albums in FLAC-formaat uit te brengen. Radiohead bracht zijn "betaal wat je wilt"-album "In Rainbows" uit in een aantal formaten, waaronder FLAC. "Electric Arguments", een album van Paul McCartney onder het pseudoniem "The Fireman", was ook beschikbaar in FLAC.