Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Digitale muziek

Oorsprong van elektronische muziek: Van de jaren 1870 Telharmonium tot moderne synthese

De wortels van elektronische muziek strekken zich verder uit dan de meeste realiseren—naar de jaren 1870 en de uitvinding van de Telharmonium (ook Dynamophone genoemd) door Thaddeus Cahill.

De Telharmonium: Eerste elektronisch instrument

Cahill's massive uitvinding (de eerste versie woog 7 ton; latere modellen bereikten 200 ton) genereerde geluid door draaiende metalen toonwielen verbonden met elektrische generatoren en versterkers. Het gebruikte additieve synthese—sinegolven op verschillende frequenties combineren—om timbres te creëren, een principe dat nog steeds fundamenteel is voor synthese vandaag.

De Telharmonium was ontworpen om muziek over telefoonlijnen door te geven aan abonnees in hotels, restaurants, en huizen—een visionair concept dat streaming met een eeuw voorbijzag. Echter, zijn enorme grootte, stroomvereisten, en interferentie met telefoondienst doomden het commercieel. Er werden er slechts drie gebouwd.

Vroege 20e-eeuwse ontwikkelingen

Elektronische musik nam echt vorm in de vroege 1900s met instrumenten als de Theremin (1920), Ondes Martenot (1928), en Hammond-orgel (1935). Deze introduceerden nieuwe speeltechnieken en timbres onmogelijk met akoestische instrumenten.

Naoorlogse explosie

De jaren 40–50 zagen musique concrète (bandmanipulatie) in Parijs en elektronische Musik (synthese) in Keulen. De jaren 60 brachten de Moog-synthesizer, wat elektronisch geluid toegankelijk maakte voor rock en pop. Daarvan: krautrock, disco, hip-hop-productie, house, techno, en vandaag de oneindige digitale landschap.

Elk elektronisch nummer vandaag traceert zijn linie naar Cahill's draaiende toonwielen.

Digitale muziek

Related Categories