Op 12 december 1895 veranderde een 21-jarige Italiaanse uitvinder genaamd Guglielmo Marconi de wereld voorgoed. In de tuin van het landgoed van zijn familie nabij Bologna, transmitteerde hij met succes een draadloos signaal over een afstand van ongeveer 2 kilometer (1,2 mijl)—de eerste praktische demonstratie van radiocommunicatie.
Marconi had sinds 1894 geëxperimenteerd met Hertziaanse golven (elektromagnetische straling), opbouwend op het theoretische werk van James Clerk Maxwell en de experimentele bewijzen van Heinrich Hertz. Zijn sleutelinnovaties waren:
Voor Marconi was draadloos signaleren een laboratoriumcuriositeit. Zijn 1895 demonstratie bewijs dat informatie door de lucht kon worden gezonden zonder draden, over bruikbare afstanden, met relatief simpele apparatuur. Binnen een jaar zou hij over het Kanaal zenden; bij 1901 over de Atlantische Oceaan. Het tijdperk van wereldwijde directe communicatie had begonnen.
"Marconi vond radiotheorie niet uit—hij ingenieerde radiopraktijk."
Marconi deelde de 1909 Nobelprijs Natuurkunde met Karl Ferdinand Braun. Zijn bedrijf voorzag schepen van draadloze telegrafie, reddende talloze levens (meest beroemd tijdens de Titanic ramp). Vandaag traceert elke smartphone, Wi-Fi router en satellietlink zijn afstammeling naar die decembermiddag in Bologna.