Brutus wil niet Mark Antony's leger tegenkomen — hij probeert directe confrontatie te vermijden, wetend dat Antony's populariteit open gevecht riskant maakt. Toch maakt hij een fatale strategische fout.
Brutus stelt voor te marscheren naar Philippi om Antony en Octavius te dwingen op zijn voorwaarden te vechten, gelovend dat het terrein zijn leger begunstigt. Deze beslissing — offensief kiezen boven defensief — leidt tot een verpletterende nederlaag en Brutus' zelfmoord.
Brutus' idealisme en miscalculatie verzegelen de lot van de samenzweerders. De Philippi-campagne is het kantelpunt waar politiek idealisme instort tegen militaire realiteit.