Muziekcharts worden gebruikt om het formaat van een nummer of muzikaal stuk uit te leggen, en welk deel elk instrument doorheen speelt. Van jazzbands tot slagenensembles, strijkwartetten tot marsorkesten: de meeste muzikale groepen gebruiken een vorm van chartnotatie om elk repertoire-stuk te leren en te onthouden. Je kunt een muziekchart uitschrijven met muziekmanuscriptpapier, of computer-gebaseerde notatiesoftware gebruiken om een verwerkte chart te maken die je vervolgens print.
Schrijf een lijst van de muzikanten die het stuk zullen uitvoeren. Bijvoorbeeld: een solozanger en een begeleidende pianist, of de twee violen, altviool en cello van het standaard strijkwartet.
Label elke muzikant zijn staf (of staven) op een leeg blad manuscriptpapier. Dit doe je door de naam van het instrument, of een afkorting, links van de staf te schrijven waarop je dat instrument's deel gaat noteren. Bijvoorbeeld: je labelt de vioolstaf "Viool" of "vln". Het pianodeel heeft typisch twee staven met een accolade. Het is conventioneel om gelijkaardige instrumenten te groeperen – bijv. alle snaarinstrumenten op aangrenzende staven – en het hoogst gekleurde instrument op een staf boven een lager gekleurde van dezelfde familie.
Teken de juiste sleutel aan de uiterste linkerrand van elke instrument zijn toegewezen staf. De meest voorkomende sleutels zijn violinsleutel en bassleutel. Hoog gekleurde instrumenten zoals viool, trompet en sopraanstem gebruiken typisch violinsleutel; contrabas en andere laag gekleurde instrumenten bassleutel. Pianodeelen hebben typisch één staf violinsleutel en één bassleutel. Andere sleutels zijn tenorsleutel (voor sommige basoontrombone delen) en trommel/neutrale sleutel (voor ongetoonde slagnotatie).
Teken direct rechts van elke sleutel een toonsoortteken, als je tonale muziek in een bepaalde toonsoort of modus schrijft. Bijvoorbeeld: voor de toonsoort D-majeur schrijf je een toonsoortteken van F♯ en C♯ – teken het "#" symbool op de lijnen of ruimtes die de toonhoogtes F en C vertegenwoordigen in elke staf. Sommige instrumenten transponeren – bijv. als een trompet in zijn genoteerde toonsoort C speelt, zijn de gehoorde toonhoogtes eigenlijk in B♭. Bij het uitschrijven van een chart moet je beslissen of je toonsoorten en toonhoogtes noteert zoals ze gehoord zullen worden, of zoals ze gelezen zullen worden door muzikanten die transponerende instrumenten spelen.
Rechts van het toonsoortteken, schrijf een maatsoort. Dit vertelt de muzikant het aantal tellen per maat, en het type tellen. Bijvoorbeeld: de maatsoort 4/4 betekent 4 gelijke tellen die in veelvouden van 2 gesubdivideerd worden. De maatsoort 12/8 vertegenwoordigt 4 gelijke tellen gesubdivideerd in veelvouden van 3.
Schrijf de toonhoogtes en ritmes die elk instrument zal spelen. Wanneer je het einde van het stuk bereikt, teken een dubbele streep aan het einde van de laatste maat op elk instrument zijn deel.