De viool is het hoogste snaarinstrument in de snaarfamilie. Er zijn speciale technieken voor snaarinstrumenten die alle violisten moeten leren. Bepaalde symbolen in een blad zullen de violist belangrijke instructies geven over waar en hoe de boog te gebruiken. Het leren van deze symbolen is een deel van elk violistenstudieprogramma. Door deze symbolen te bestuderen, wordt het mogelijk om te begrijpen hoe je vioolbladmuziek leest.
Begin met het leren van de namen van de noten die elke hoofdbas snaar speelt. De laagste snaar is G en de rest van de snaren zijn in kwinten gestemd. De complete set snaren speelt G, D, A en E van laag naar hoog. Andere noten kunnen verkregen worden door de snaar proportioneel te delen met de vinger.
Leer de namen van de noten op het vioolstaf. Er zijn vier ruimtes en vijf lijnen. De ruimtes spellen het woord FACE van onder naar boven. De lijnen zijn E - G - B - D - F van onder naar boven.
Leer over opstrijkers en afstrijkers in vioolmuziek. De afstrikker ziet eruit als een kleine haak die zijdelings boven een noot geplaatst wordt. Deze indicatie betekent dat de violist de boog van rechts naar links moet trekken. De opstrikker ziet eruit als een omgekeerde V en vereist dat de speler de boog van links naar rechts duwt, beginnend aan de punt van de boog. Dit zijn de basisarticulaties. Violisten wisselen af tussen afstrikker en opstrikker wanneer de articulaties niet aanwezig zijn.
Leer over de meest voorkomende viooltechnieken. Als de violist gevraagd wordt legato te spelen, zal hij een enkele boog gebruiken om een hele zin te spelen. Dit stelt alle noten in staat om soepel verbonden te zijn. Als er een col legno-aanduiding is, betekent dit dat de violist met het houten achterdeel van de boog moet spelen. Pizzicato betekent de snaren plukken en is vergelijkbaar met een staccato in reguliere instrumentale muziek.