Fluitseinen (bugle calls) dienden historisch om troepen te verenigen, commando's te geven en diensten aan te kondigen. De fluit (bugle) heeft geen bewegende delen, vereist weinig onderhoud. Fluitsignalen zijn gebaseerd op de natuurlijke overtone-reeks, gespeeld in partialen door ervaren fluiters. Door partialen in verschillende ritmes en melodische configuraties te combineren, ontstaat een rijke verzameling seinena. Vóór de fluit gebruikten militaire eenheden trommen, maar fluitseinen bleven prominenter toen gevechtsmethoden veranderden en troepen over grotere gebieden spreidden.
Bij een formatisein moeten soldaten zich in een specifieke opstelling plaatsen. Drie primaire seinena: "Assembly", "Adjutant's Call", "First Sergeant's Call". Ritmisch, kort, herhalend. Soldaten leerden seinena associëren met formaties voor efficiëntere drills en gevecht.
Waarschuwingsseinen laten weten dat een commando komt. "First Call", "Drill Call", "Guard Mounting", "Attention". Dramatisch, snelle ritmes voor herkenbaarheid.
Vereisen hoge prioriteit reactie. Bijvoorbeeld brand of gevecht. "Fire Call", "Call-to-Arms". Soldaten melden direct op post voor ramp of oorlog.
Minder dringend. Kondigen militaire diensten aan: maaltijd, lichten doven, godsdienst. Groot deel van fluiters repertoire.