Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekbasis

Hoe akkoorden in muziektheorie te labelen

Voordat je akkoorden labelt, is het belangrijk de twee meest voorkomende typen te kennen: majeur en mineur. Majeure akkoorden bestaan uit de grondtoon, de grote derde en de perfecte kwint. Mineure akkoorden bestaan uit de grondtoon, de kleine derde en de perfecte kwint. Bijvoorbeeld: een C-majeur akkoord bevat C, E en G; een C-mineur akkoord bevat C, Es en G.

Benodigdheden

Instructies

  1. Bekijk het partituurpapier. Het systeem bestaat uit twee sleutels: de violinsleutel (boven) en de bassleutel (onder). De noten op de lijnen van de violinsleutel van onder naar boven: E, G, B, D, F. De ruimtes: F, A, C, E. Voor de bassleutel: lijnen G, B, D, F, A; ruimtes A, C, E, G.

  2. Leer hoe de noten gepositioneerd zijn. Noten staan op of tussen de lijnen. De laagste E op de violinsleutel staat op de onderste lijn, de F erboven in de ruimte, de G op de volgende lijn, enzovoort.

  3. Schrijf de kruisjes voor de toonsoort E-majeur. Plaats een kruis op de bovenste lijn (G), een op de lijn eronder (F), een op D en een op C. Dit is de toonsoorttekens van E-majeur, ons voorbeeld.

  4. Teken een cirkel op de onderste lijn van de violinsleutel (E). Een tweede cirkel op de lijn erboven (G), een derde op de volgende lijn (B). Door de toonsoorttekens is de G een Gis. Dit is een E-majeur akkoord: drie noten gestapeld, wat betekent dat ze gelijktijdig gespeeld worden.

  5. Label een akkoord naar keuze op het systeem. Sommige akkoorden, zoals E-majeur, bevatten kruisjes of molletjes. De manier van labelen hangt af van de toonsoort. In C-majeur (geen kruisjes/molletjes) zou je bij een E-majeur akkoord een kruis bij de G-tekenen. In E-majeur is dat niet nodig omdat het al in de toonsoorttekens staat.

Muziekbasis

Related Categories