Een van de voordelen van gitaar spelen in vingerslag (in plaats van met een plectrum) is dat je complexere muziek kunt spelen. Vingerslaggitaar is de standaard voor complexe stijlen als flamenco, klassiek, sommige jazz, samba en bluegrass. Typisch betekent vingerslaggitaar dat de drie bas snaren geactiveerd worden met de duim en de drie discantsnaren met de vier vingers - maar dit is niet altijd het geval.
Begin je rechterhand als twee losse dingen te zien: de duim speelt de baslijn en de vingers spelen de rest. Het helpt om je rechterhand als twee delen te zien - als de twee handen op de piano. Boogie-woogie of roadhouse piano bestaat uit een lopende bas gespeeld door de linkerhand terwijl de rechterhand de melodie speelt. Dit is precies het effect dat je wilt bij vingerslaggitaar met een lopende bas. Vaak - vooral in jazz en bluegrass - "loopt" de baslijn door de noten van het akkoord in de harmonie. Eenvoudigere baslijnen slaan de tonica of subdominante van het harmonieakkoord op de eerste teller van een maat. Een van de hoofredenen voor vingerslag is dat je de bas en melodie kunt scheiden en een gitaar meer als een piano kunt laten klinken - terwijl je de rijke, speelse toon van de gitaar behoudt.
Leer (of creëer) de baslijn eerst - dit is wat pianisten doen. Leer (of creëer) daarna de melodie gehecht aan de stevige fundering van de bas. Een lopende bas is een reeks basnoten die kleine stappen maken op of neer de schaal - richting omkeren op sleutelpunten in de compositie. Eenvoudigere baslijnen slaan de tonica of subdominante van het harmonieakkoord op de eerste teller van een maat. Een van de hoofredenen voor vingerslag is dat je de bas en melodie kunt scheiden en een gitaar meer als een piano kunt laten klinken - terwijl je de rijke, speelse toon van de gitaar behoudt.
Leer hoe te backthumb-en. Dit is een techniek die oorsprong vindt in flamenco en zich heeft verspreid naar andere vingerslagstijlen - met name klassiek en bluegrass. De gebruikelijke manier voor de rechterduim om een bas snaar aan te slaan is om hem naar de hoge snaren te duwen en los te laten. Backthumbing betreft het activeren van de snaar in de andere richting - de snaar naar de gitarist zijn hoofd duwen en loslaten. Dit kost een beetje oefening maar kan de snelheid en nauwkeurigheid van lopende baslijnen aanzienlijk vergroten en je hoeft je duim niet constant naar de top van de doelsnaar te verplaatsen - je kunt hem van beide kanten aanslaan. Lopende baslijnen spelen betekent meerdere noten op dezelfde snaar slaan en backthumbing maakt dit veel makkelijker.