De violinsleutel vertegenwoordigt de noten in de bovenste helft van het muzikaal bereik dat door veel instrumenten en stemmen wordt gebruikt. Muzikanten die in dit bereik spelen, lezen over het algemeen vanaf deze sleutel, volgens Dolmetsch Online.
De violinsleutel, ook wel de 'G-sleutel' genoemd, lijkt op een geabstracte vorm van de letter G. De onderste bocht omwikkelt de op een na laagste lijn van het notenstelsel, wat de noot G aanduidt. De vijf lijnen samen vertegenwoordigen E, G, B, D en F, terwijl de ruimtes tussen de lijnen F, A, C en E voorstellen.
De meeste westerse muziek gebruikt twee notenstelsels: de violinsleutel en de basclef, beide vertegenwoordigd door twee groepen van vijf lijnen. Andere, minder gebruikte sleutels zoals de altsleutel, gebruiken ook een vijflijnig notenstelsel, maar plaatsen dezelfde noten op verschillende posities.
Zangers en instrumentisten wier bereik het gebied van het midden-C en hoger omvat, lezen over het algemeen vanaf de violinsleutel in plaats van de basclef. Vioolspelers gebruiken de violinsleutel in zodanige mate dat muziektheoretici deze soms de 'vioolsleutel' noemen.