Met een rijke geschiedenis voortkomend uit simpel uitgedrukte emotie, is blues gitaartheorie bedrieglijk makkelijk, wat de blues maakt tot een van de makkelijkste muzikale genres om te leren – en een van de moeilijkste om te meesteren. Welk genre u ook speelt, een basisbegrip van de muzikale schalen achter de blues zal uw gitaarlicks energie en karakter geven.
De blues ontsprong in de Afrikaans-Amerikaanse cultuur na de Burgeroorlog. Blues gitaar is zwaar beïnvloed door vocale melodieën die uit gospel en folkmusic kwamen, maar de blues werd eerst gespeeld op instrumenten die primitiever waren dan gitaars. Deze instrumenten en invloeden dicteerden simpele schalen en voortschrijdingen, wat de blues maakte tot een kunst van vorm en herhaling.
Net als klassieke muziek, is de blues gitaarschaal opgebouwd uit noten binnen een specifieke toonsoort. De eerste noot van de schaal is dezelfde als de toonsoort, en wordt vaak de "basistoon" of "tonica" genoemd. Bijvoorbeeld, in de toonsoort E, is de basistoon van de blues schaal E.
De kleine pentatonische schaal is de fundering voor de meeste blues en rock melodieën. "Klein" betekent dat de derde, zesde en zevende noot van de schaal een halve toon lager zijn vergeleken met de grote schaal, en "pentatonisch" betekent dat er slechts vijf noten in de schaal zitten. Bijvoorbeeld, een C-grote schaal omvat de noten C, D, E, F, G, A en B. Een C-kleine schaal, met zijn plat derde en zesde noten, is C, D, Es, F, G, As en Bes. Ten slotte laat de kleine pentatonische de tweede en zesde noot weg, wat C, Es, F, G, B overlaat.
De grote pentatonische is de tweede meest populaire schaal gebruikt in blues. Net als de kleine pentatonische, bestaat het uit slechts vijf noten, maar het is afgeleid van de grote schaal. De vierde en zevende noten worden afgetrokken van de grote schaal, wat C, D, E, G en A in de toonsoort C overlaat.
Terwijl ze de fundering van de blues vormen, zijn de grote en kleine pentatonische schalen aanwezig in alle muziekstijlen. Blues muzikanten onderscheiden hun muziek met het gebruik van "blue notes" die technisch niet in de schaal horen. Elke verkeerd geplaatste noot wordt als blue beschouwd, maar wanneer gitaristen verwijzen naar de "blues schaal," bedoelen ze meestal een kleine pentatonische met een toegevoegde, plat vijfde. Bijvoorbeeld, een C-kleine pentatonische schaal met een blue noot is C, Es, F, G, Bes, B.