Rap, of hiphop, is een genre dat in de jaren '70 in New York City ontstond. Het bestaat uit geloeste beats of samples en gesynthesizeerde instrumenten, met rappen: een vocale stijl waarin de artiest (MC) lyrisch en ritmisch spreekt, vaak met rijm en verzen. Sinds de mainstream doorbraak in de late jaren '80 en vroege '90 is rap een dominante chartaanwezigheid.
Rapnummers volgen een vergelijkbare structuur als de meeste populmuziek, hoewel er veel variatie is. De basisstructuur: couplet 1, refrein, couplet 2, refrein, brug en refrein. Vaak worden een intro en outro toegevoegd.
Couplets bestaan meestal uit rappen, niet zingen. Meeste rapnummers hebben minstens drie couplets, soms veel meer, soms minder.
Het refrein is het deel dat minstens tweemaal herhaald wordt, vaak vaker. Het bevat meestal de "hook": het element dat luisteraars bindt. De hook is vaak melodisch of bevat een frase die hängen blijft.
Soms "de middle eight" genoemd, is de brug anders dan couplet en refrein, maar verwijst meestal naar een van beide. De brug biedt een ander perspectief dan de herhalende couplets en refreinen, en komt meestal één keer voor.
De meeste popnummers hebben een intro, outro of beide. Deze secties zijn vaak instrumentaal, en introduceren de melodische, harmonische en ritmische thema's voordat de artiest begint te rappen of zingen.
Een posse cut is een populaire techniek in rap waarbij een nummer minstens vier couplets heeft van leden van een groep of verschillende groepen. Vooral alle Wu-Tang Clan nummers zijn posse cuts.