Fonetiek is de wetenschappelijke bestudering van spraakklanken als fysieke gebeurtenissen. Drie primaire takken:
Hoe de spraakweg klanken produceert: luchtstroom mechanismen (pulmonaal, glottisch, velarisch), articulatieplaatsen (bilabiaal → glottaal), manieren (stop, fricatief, nasaal, approximant, trill), fonatie (gestemd, ongestemd, geaspireerd, kreuk), en coarticulatie.
Fysieke eigenschappen van geluidsgolven: frequentie (toonhoogte), amplitude (luidheid), duur, spectrumenvelop (formanten), stem onset tijd (VOT), en bron-filter theorie.
Hoe luisteraars spraak decoderen: categorische perceptie, ruilrelaties, normalisatie, psychoakoestiek, en de mapping van akoestisch signaal naar fonologische categorieën.
Fonetiek beschrijft alle menselijk mogelijke spraakklanken (IPA kaart); fonologie selecteert en patterneert een subset voor een gegeven taal.