"Hey Jude" is een leerboekvoorbeeld van samengestelde vierdelige maat – gevoeld als 12/8 of 6/8 – en een van de beroemdste metrische verschuivingen in de popgeschiedenis.
(1 2 3 4 5 6) "Hey Jude, don't make it bad"
Elke maat bevat zestien achtste-nootpulsen gegroepeerd als twee tellen van drie (EEN-en-a-TWEE-en-a). Die wiebelende, zwaaiende gevoel – sterke nadruk op de eerste en secundaire nadruk op de vierde achtste – is het kenmerk van samengestelde tweedelige maat.
De couplets schuiven in eenvoudige vierdelige maat (4/4), wat een subtiele maar krachtige contrast creëert. De naadloze wissel tussen samengestelde en eenvoudige maat is gesofisticeerde ritmische vakmanschap dat de epische, himnische boog van het nummer voedt.
Weinig popnummers gebruiken maat zo bewust. Het is een meesterles in hoe ritmische architectuur emotionele traject vormt.