Maat: Het patroon van slagen dat meet
Maat is het terugkerende patroon van sterke en zwakke slagen dat muzikale tijd organiseert. Het wordt genoteerd door de maatsoort aan het begin van een partituur.
Maatsoort-anatomie
- Bovenste getal = slagen per maat.
- Onderste getal = nootwaarde die één slag ontvangt (2=half, 4=kwart, 8=achtste).
Algemene maten
- Tweevoudig (2/4, 2/2, 6/8)
- STERK–zwak | STERK–zwak (mars, polka)
- Drievoudig (3/4, 3/8, 9/8)
- STERK–zwak–zwak (wals, menuet)
- Viervoudig (4/4, 12/8)
- STERK–zwak–MIDDEL–zwak (gewone tijd, rock, pop)
- Asymmetrisch (5/4, 7/8, 11/8)
- Ongelijke groeperingen (bijv. 2+3, 3+2+2) – Balkan, progressieve rock, jazz.
Boven notatie
Maat is waargenomen – hemiola, syncope, en rubato spelen tegen het genoteerde raster. De "groove" in jazz/funk impliceert vaak een andere maat dan geschreven.