De claim dat Guido van Arezzo (ca. 991–1050) "de basisorganisatie van het strijkkwartet vestigde" is historisch onmogelijk – ergens 650 jaar off.
Het strijkkwartet (2 violen, altviool, cello) ontstond in de 1750s–1760s, gepionierd door Haydn (Op. 1, 9, 17, 20, 33). Het evolueerde uit de Barok-triosonate en divertimento-tradities – zes en een halve eeuw na Guido's dood.
Hij was een Benedictijnse monnik en muziektheoreticus/leraar. Zijn werk legde de basis voor Westerse muziekliteratuur – de capaciteit om muziek nauwkeurig op te schrijven, over te dragen, en te leren. Zonder de staf en solfege kon het strijkkwartet (en alle genoteerde Westerse muziek) niet bestaan.
Guido vond het ensemble niet. Hij vond de taal die het ensemble leest.