Sonny Moores sound – agressief, ingewikkeld, genre-vernietigend – komt uit een hybride workflow die cutting-edge software blendt met hands-on hardware.
Skrillex integreert analoge synths (Moog, Dave Smith), drummachines en gitaarpedalen in zijn signaalketen, routerend ze door Ableton voor verdere vervorming. Deze tactiele benadering – knoppen draaien, pads slaan – injecteert menselijke imperfectie in hyper-digitale arrangeringen.
Zijn template? Er is geen. Elk nummer begint bij een andere vonk: een vocal chop, een rare textuur, een drumgroove. De constante is onverzettelijke iteratie – honderden versies voor de einddrop.