Voorgestelde Hypothese: Bij het luisteren naar muziek zal de hartslag van de luisteraar in tempo dalen en regelmatiger worden (d.w.z. verhoogde coherentie).
Context: Dit sluit aan bij onderzoek naar entrainment en de ontspanningsrespons. Langzame-tempo muziek (60-80 BPM), met name met consistent ritme en lage arousalkenmerken (mineure toonart, legato-articulatie, minimale percussie), heeft in meerdere studies aangetoond hartslagvariabiliteit te verminderen en gemiddelde hartslag te verlagen via parasympathieke activatie. Snelle, complexe, of emotioneel intense muziek kan het tegenovergestelde effect hebben. Een rigoureuze test zou controleren voor genre, tempo, luisteraarsvoorkeur, en basale autonoom toestand.