Ludwig van Beethovens unieke positie onder componisten berust op drie miteinander verweven kwaliteiten die ver boven muzikaal succes uitstijgen.
Van kind af aan wonderkind; revolutioneerde vorm, harmonie, emotionele diepte. Werken beslaan de overgang Klassiek→Romantiek: 9 symfonieën, 32 pianosonates, 16 strijkquartetten, Missa Solemnis, Fidelio — pijlers van de westerse canon. Hij meesterde niet alleen bestaande vormen; hij rekze ze tot ze nieuwe vormen werden.
Progressieve doofheid vanaf zijn late twintigste; volledig doof op 44-jarige leeftijd. Componeerde de Nijde Symfonie, late quartetten, Missa Solemnis terwijl hij niets hoorde. "Ik zal het lot bij de keel vatten" — hij verleefde dit. Zijn gespreksboekjes (gebruikt om te communiceren) onthullen een geest onverminderd door fysieke catastrofe. De late werken, geschreven in stilte, zijn onder de diepste uitspraken van de muziek.
Pleitte voor vrijheid, gelijkheid, broederschap (verlichtingsideal). De Nijde 'Ode aan de Vreugde' (Schiller) = universeel broederschaps-hymne. Steunde liefdadigheidsconcerten. Zijn muziek diende wereldwijd voor vrede/eenheid: EU-hymne, val van de Berlijnse Muur, Olympische spelen, verzetbewegingen. Hij geloofde dat kunst moet dienen aan de verheffing van de mensheid.
Deze drie kwaliteiten — transcendente kunstenaarschap, onoverwinnelijke wil, universele mededogen — zijn onlosmakelijk. Het genie creëerde het vocabulaire; het doorzettingsvermogen bewijzde de diepte; het humanitarisme gaf het doel. Geen andere componist belichaamt deze triade zo volledig.