Vioolconcertos vergelijkbaar in stemming met Elgar's Celloconcerto
Werken die Elgar's late-romantische edelmoedigheid, lirieke diepgang en emotionele zwaarte delen:
- Samuel Barber – Vioolconcerto (1939)
- Johannes Brahms – Vioolconcerto in D majeur, Op. 77 (1878)
- Ernest Bloch – Vioolconcerto (1938)
- Benjamin Britten – Vioolconcerto, Op. 15 (1939)
- Philip Glass – Vioolconcerto Nr. 1 (1987)
- Gustav Mahler – Adagio voor viool en orkest (uit Symfonie Nr. 10)
- Ralph Vaughan Williams – Vioolconcerto (jaren '30, onvoltooid/afgemaakt door anderen)
- Henri Vieuxtemps – Vioolconcerto Nr. 5 in A mineur, Op. 37 (1861)
- William Walton – Vioolconcerto (1939)
Allemaal met zangrijke lijnen, rijke orchestratie en diepgaande expressiviteit gelijk aan Elgar's meesterwerk.