Een perfecte kwint beslaat 7 halvetoonen (5 notenposities), met een frequentieverhouding van 3:2. Het is een van de meest consonante, stabiele intervallen in westerse muziek.
Voorbeelden: C–G, F–C (toongraden 1–5 of 4–8).
Rollen:
Contrastert met dissonante intervallen; essentieel voor harmonie, stemming en structuur.