Het bereik van de piano was niet altijd zo uitgebreid. Vroege piano's hadden slechts een paar octaven, en pas in de 19e eeuw werd de standaardpiano met 88 toetsen de norm. Door de toevoeging van extra octaven konden componisten muziek schrijven die nieuwe harmonische en melodische mogelijkheden verkende.
Hier zijn enkele redenen waarom het register van de piano meer dan zeven octaven omvat:
* Om tegemoet te komen aan de menselijke stem. De menselijke stem heeft een bereik van ongeveer drie octaven, dus dankzij het bereik van de piano kunnen zangers zichzelf op het instrument begeleiden.
* Om transpositie mogelijk te maken. Transponeren is het proces waarbij de toonsoort van een muziekstuk wordt veranderd zonder de noten zelf te veranderen. Dit is handig voor zangers die de toonsoort van een nummer moeten aanpassen aan hun stembereik.
* Om een rijker en complexer geluid te creëren. De toevoeging van extra octaven geeft de piano een groter harmonisch en melodisch bereik, waardoor componisten complexere en interessantere muziekstukken kunnen creëren.
Het brede bereik van de piano is een van de dingen die hem tot zo'n veelzijdig instrument maken. Het kan worden gebruikt om een verscheidenheid aan muziekgenres te spelen, van klassiek tot jazz tot populaire muziek. De piano is ook een geweldig instrument om muziektheorie en compositie te leren kennen, omdat leerlingen hierdoor de relaties tussen verschillende noten en akkoorden kunnen verkennen.