Nee. Richard Wagner (1813–1883) was niet bekend om enig instrument beheersend te bespelen. Zijn genialiteit lag volledig elders.
Wagner dacht orkestraal en dramatisch, hoorde volledige partituuren in zijn hoofd in plaats van ze aan een piano uit te werken. Hij was afhankelijk van medewerkers – dirigenten, repetitie-pianisten, copiisten – om zijn visioenen in repetitie tot leven te wekken. Zijn gebrek aan instrumentale virtuositeit hinderdde zijn productie niet; het heeft hem misschien zelfs bevrijd van de beperkingen van idiomatische schrijfwijze, waardoor hij het schijnbaar onmogelijke van orkesten kon eisen.