Ludwig van Beethoven componeerde Symfonie Nr. 9 in d-klein, Op. 125 ("Choraal"), voltooid in 1824. Zijn monumentale schaal, integratie van vocale solisten en koor (Schiller's "Ode aan de Vreugde" vertonend), en structurele innovatie overbrugde de Klassieke en Romantische era's, en vormde 19e-eeuwse muziek diepgaand.