Ernie Isley speelde niet de iconische sustain op "Who's That Lady" & "Summer Breeze" – het was Randy Isley
Algemene misvatting gecorrigeerd: Ernie Isley (jongere, latere leadgitarist) speelde niet de legendarische sustained-leadlijnen op The Isley Brothers' "Who's That Lady" (1973) en "Summer Breeze" (1973 cover). Het was zijn oudere broer Randy Isley.
De techniek: Volume-knop "violineren"
Opgenomen in 1973 – voor sustain-pedals, compressors of Floyd Rose-tremolo's standaard waren – bereikte Randy vocale-achtige sustain op zijn Gibson ES-335 half-hol door:
- Vingerspelen (geen plectrum) voor zachtere aanval.
- De gitaar's volumeknop op en neer rollen met zijn pink/ringvinger terwijl hij noot vasthield.
- Dit zwelt elke noot's aanval (volume uit → aan) en verlengt verval (volume aan → uit), namaken een vioolboog.
Waarom het ertoe doet
- Pure analoge techniek – geen effecten, alleen handen en instrumentenfysica.
- Randy's touch: expressief, zingend, diep menselijk.
- Ernie Isley (later volwassen aangesloten) ontwikkelde eigen stijl: meer rock-georiënteerd, wah-zwaar, pentatonisch.
Luister naar
"Who's That Lady" intro-solo, "Summer Breeze" melodische leads – dat is Randy's volumeknop-viool. Een verloren kunst die herleving verdient.