In een hoorn wordt geluid geproduceerd door de lippen van de speler. Wanneer de speler lucht in het mondstuk blaast, trillen hun lippen tegen de rand, creërend een bzoend geluid. Deze bzoem wordt geamplificeerd en gevormd door de buis van de hoorn, die fungeert als een akoestische resonator.
In tegenstelling tot geklapte koperinstrumenten, heeft de hoorn geen mechanisch toonhoogte-veranderingsmechanisme; de speler bereikt verschillende noten uitsluitend door liptrillingsnelheid en luchtdruk te variëren.