De Engelse hoorn (of cor anglais) is een dubbelriet-houtblaasinstrument gestemd in F, een perfecte kwint lager dan de hobo. Zijn peervormige bel en gebogen metaalkrom geven het een duidelijk zachte, rietachtige klankkleur die composers al eeuwenlang betovert.
Het instrument werd in de jaren 1720 ontwikkeld door Johann Christoph Denner in Nürnberg, Duitsland, oorspronkelijk als althobo. Ondanks de naam heeft de "Engelse hoorn" geen definitieve link met Engeland. De Franse term cor anglais kan voortkomen uit een corruptie van cor anglé (gehakte hoorn) of simpelweg omdat het instrument leek op horens afgebeeld in Engelse kunstwerken uit die periode.