De Beatles' betrokkenheid bij Indiase cultuur begon in de mid-1960s en vormde hun muziek, filosofie, en publiekebeeld diepgaand.
George Harrison ontdekte de sitar door Ravi Shankar's opnames in 1965. Hij studeerde met Shankar, incorporeerde het instrument in "Norwegian Wood" (1965), en werd een levenslange voorvechter van Indiase klassieke muziek.
De band (met partners) bracht weken door op Maharishi Mahesh Yogi's ashram in Rishikesh om Transcendentale Meditatie te studeren. De retreat was creatief vruchtbaar – tientallen nummers werden geschreven, velen verschenen op de White Album en Abbey Road.
De Beatles namen Indiase kleding (kurtas, churidars), haarstijlen, en spirituele taal aan. Hoewel bekritiseerd door sommigen voor culturele appropriatie, introduceerden ze onmiskenbaar Indiase muziek en filosofie aan een massaal Westers publiek, braken stereotypen en inspireerden generaties kruisculturele exploratie.