In Elie Wiesels memoires Night is er een personage genaamd Juliek (een violist in het Bunakamporkest), maar hij speelt geen Beethoven. De roman's protagonista is Eliezer (Wiesels alter ego). Juliek komt kort voor in een krachtige scène waarin hij zijn viool speelt in de gedekte kazernes na een doodmars - hij speelt een fragment van een concerto, maar de componist wordt niet als Beethoven gespecificeerd.
De scène symboliseert kunst uithoudendheid midden in de gruwelen. Juliek sterft die nacht, zijn viool verbroken naast hem. Het is een van de meest ontroerende muzikale momenten in het boek, maar niet Beethoven-specifiek.