De enkele grootste uitvinding die Renaissance muzikale compositie beïnvloedde was muziekdruk met beweglijke letters – geïnitieerd door Ottaviano Petrucci met zijn Harmonice Musices Odhecaton (1501), de eerste gedrukte verzameling polyphone muziek.
Muziek reisde alleen via handgekopieerde manuscripts – langzaam, duur, zeldzaam, corruptibel. Een motet kon maanden kosten om te kopiëren; fouten stapelden zich op. Druk veranderde muziek van een lokaal, mondeling/manuscript ambacht tot een draagbaar, reproduceerbaar, commercieel kunstvorm.
Zijn driemaal-indruk methode (staven, noten, tekst apart) leverde schone, leesbare partituuren op. Later, enkele-indruk (Pierre Attaingnant, 1528) maakte het sneller/goedkoper. Maar Petrucci startte de revolutie.
Zonder muziekdruk zou de Renaissance's polyphone explosie – en de gehele daaropvolgende traditie van genoteerde Westerse kunstmuziek – onvoorstelbaar langzamer en nauwer zijn geweest.