Structuur en timbre zijn distincte sonische attributen die elk een geluidsonset (aanval) en offset (verval/vrijgave) beïnvloeden—maar op verschillende manieren.
Structuur verwijst naar de organisatie van muzikale evenementen in de tijd: vorm (couplet-refrein, sonate), zingrenzen, ritmische patronen, harmonische pacing.
Timbre is de spectrale vingerafdruk van een geluid—bepaald door harmonische inhoud, envelop, ruiscomponenten, en resonantie.
Een componist/orchestrator manipuleert beide: een plotselinge structurele inval (structuur) gespeeld door een zacht pad (timbre) creëert een "zachte start." Een geleidelijke ritardando (structuur) op een heldere xylfoon (timbre) levert nog steeds een gedefinieerde stop. Meesterlijkheid ligt in het aligneren—of bewust misaligneren—van deze dimensies voor expressief effect.