De banjo is een vier‑, vijf‑ of zestrig instrument met een cirkelvormig lichaam, lange hals en gebande vingerplank. Bespeeld met vingers of plectrum, komt het voor in bluegrass, country, folk, jazz en traditionele muziek wereldwijd.
Waarschijnlijk afkomstig uit West‑Afrika (bekend als akonting, banjar, konde), gebruikten vroege banjo's kalbassen/flessenkurken met vellen en stokhalsen, besnord met dier/plantvezels. In de 17e–18e eeuw door geslavenen naar Amerika gebracht, werden ze centraal in Afrikaans-Amerikaanse muziek en later minstreltoneel.
Begin 20e eeuw was de banjo essentieel voor bluegrass. Innovators als Earl Scruggs, Bill Monroe en Ralph Stanley populariseerden nieuwe technieken. Hedendaagse banjo's zijn meestal hout met metalen ringen, vellen of kunststof koppen, metalen snaren en vaak een vijfde snaar hoger gestemd voor de kenmerkende „banjo-klank”.
Bespeeld met vingers of picks via rolls, licks, glijders. Relatief makkelijk te leren, betaalbaar en draagbaar – ideaal voor beginners en reizende musici.